اواسط تابستان است که به سمت مزرعه سابق درک گو در تپههای آرام در غرب کشور میروم. درایو از کنار مزارع تازه بریده شده پر از عدل های یونجه که به طور مرتب در پلاستیک سیاه پیچیده شده است می گذرد.
سرزمین گو چند سال پیش چندان متفاوت به نظر نمی رسید، اما امروز شباهت کمی به همسایگانش دارد. همانطور که در یک آفرود پر از گل و لای به سرعت حرکت می کنیم، او به حوضچه هایی که در زمستان گذشته حفر شده بود اشاره می کند، جایی که او قصد دارد قورباغه های استخری نادر بومی را رها کند. مزارع اطراف مملو از گلهای وحشی و خشن است که خوکهای عصر آهن روی خاک چرخیدهاند و سواری پر از دستاندازی را به وجود آوردهاند. با عبور از یک رودخانه، سه اسب وحشی کونیک را مبهوت میکنیم و آنها را به تپهها میفرستیم.
گو در صدای غرش موتور فریاد می زند: «می دانی که ما اینجا به سمت چه چیزی می رویم. “هر سال در حال تغییر است.”
تلاشهای گو برای بازگرداندن این مزرعه گوسفند سابق به پناهگاه تنوع زیستی، او را به یک فرزند پوستر جنبش گستردهتر بازگردانی تبدیل کرده است. اما اشتیاق واقعی او در بازگرداندن گونههای گمشده نهفته است – حیوانات و گیاهانی که زمانی در بریتانیا رشد میکردند، اما طی قرنها شکار، کشاورزی فشرده و دخالتهای بیشمار انسان دیگر، از چشمانداز پاک شدهاند.
او نقشی اساسی در بازگرداندن گونههایی مانند آبگوشهها، لکلکهای سفید و – شاید معروفترین آنها – بیسهای اوراسیا به انگلستان ایفا کرده است که در این راه جنجالهای زیادی برانگیخت. او کرم های درخشان، موش ها و کبوترهای لاک پشت را نیز پرورش می دهد.
او میگوید: «واقعیت این بود که وقتی اینجا کشاورزی میکردیم، همه چیز را کشتیم. ما با انجام کاری که [اکنون] انجام می دهیم، جهان را تغییر نمی دهیم. اما میخواهیم نمونهای از چگونگی انجام آن را ارائه دهیم.»
![گوو با یک ولز کمیاب آلبینو که برای رهاسازی پرورش داده بود. تصویر: جیمز بنیستر](http://mosbat.news/wp-content/uploads/2023/11/090823_JB_POSNEWS_DEREKGOW_176-1-min-1500x0-c-default-819x1024.jpg)
آخرین پروژه او: گربههای وحشی، که امیدوار است به زودی دوباره در جنگلهای دوون پرسه بزنند، درست مانند بیش از 100 سال پیش. او و اعتماد محلی حیات وحش در میانه یک مطالعه امکان سنجی هستند تا نشان دهند که حیواناتی که اکنون تنها جمعیت وحشی آنها در بریتانیا در ارتفاعات اسکاتلند یافت می شود، می توانند در جنوب انگلستان به صورت مسالمت آمیز همزیستی کنند.
گو میگوید: «ما هرگز حق نداشتیم اطمینان حاصل کنیم که چیزهایی مانند [گربههای وحشی] نباید اینجا باشند. “این فرآیند بازگرداندن اشتباه گذشته است.”
رادیکالیزه شدن سرگردانان
بسیاری از افراد دیگر به همین نتیجه رسیده اند – اما با انجام کارها توسط کتاب تمام شده اند. از آنجایی که بازگردی از یک علاقه خاص به یک پدیده فرهنگی تبدیل شده است، بدتر شدن بحران تنوع زیستی گروه رو به رشدی از «بازگردانان چریکی» را رادیکال کرده است که از اجرای قوانین خودداری می کنند، نگران زوال سریع طبیعت در بریتانیا و خشمگین از فقدان دولت. اقدام (هفته گذشته تایید کرد که بازگرداندن گونه های از دست رفته “اولویت ندارد”).
صدها گیاه و حیوان بومی طی دو قرن گذشته تنها در بریتانیا ناپدید شده اند. تحلیلهای اخیر محققان نشان میدهد که از هر شش گونه از گونههای زندهمانده در بریتانیا، یک مورد در معرض خطر انقراض است. مطالعه ای که توسط موزه تاریخ طبیعی انجام شد، بریتانیا را در 10 درصد پایین ترین کشورهای جهان از نظر تنوع زیستی دست نخورده قرار داد.
سیمون (نام واقعی او نیست) که قبلاً در کارهای حفاظتی شرکت می کرد و اکنون مخفیانه گونه های بومی کمیاب را برای رهاسازی غیرقانونی پرورش می دهد، می گوید: «برای من، این یک اشتیاق به حیات وحش است. او به من میگوید که بیشترها را به بالا و پایین کشور منتقل کرده است، و احتمالاً به گسترش اخیر آنها به تعداد فزایندهای از رودخانهها از دوون تا ویلتشایر و کنت کمک کرده است. او همچنین مارتنهای کاج را آزاد میکند و در حال حاضر آماده میشود تا نسلی از لکلکهای سفید را آزاد کند. همانطور که او می بیند، سیستم فعلی برای جابجایی های حفاظتی – که شامل بازسازی یا تقویت جمعیت ها در محدوده بومی آنها و همچنین معرفی آنها به زیستگاه های جدید است – بسیار طاقت فرسا و محدود کننده است. او به من میگوید: «درست کردن با آن آسانتر است.
![Gow به همراه مایکل گوو، وزیر محیط زیست، سگهای دریایی را در جنگل دین رها میکند. تصویر: دیوید برودبنت](http://mosbat.news/wp-content/uploads/2023/11/PAKJ40-min-1500x0-c-default-1024x683.jpg)
بازگرداندن چریکی نه تنها خشم مخالفان معمولی رهاسازی گونهها، مانند کشاورزان را برانگیخته است، بلکه با انتقاد شدید گروههای حفاظت از محیط زیست و بسیاری از اکولوژیستها نیز مواجه است. آنها هشدار میدهند که چریکبازان مانند سایمون خطر شیوع بیماریها و تغییر اکوسیستمهای شکننده را دارند. آنها همچنین میترسند که آزاد کردن گونههای بحثبرانگیز، مانند سگهای دریایی، به سادگی جانوران را کشته و بحث بر سر احیای طبیعت را دو قطبیتر کند.
الاستیر درایور، رئیس سابق حفاظت در آژانس محیط زیست و اکنون مدیر گروه کمپین Rewilding بریتانیا، میگوید که ممکن است به اشک ختم شود. “ما باید مردم را جذب کنیم.”
در انگلستان، برای رهاسازی گونههایی که دیگر در طبیعت وجود ندارند، باید درخواست مجوز دهید، از گوزن اوراسیا که در قرن سیزدهم از بین رفت تا زنبور مو کوتاه که در سال 2000 منقرض شد. تعدادی از گونههای بومی که قبلاً معرفی شدهاند، اما دولت میگوید که میتوانند باعث درگیری شوند یا با انتشار «برنامهریزی ضعیف» به خطر بیفتند، مانند جغد انبار، گراز وحشی، بادبادک قرمز و عقاب دم سفید. (از نظر فنی همین امر در مورد بیسها صدق میکند، اما دولت در آگوست 2020 آزادسازی آنها را غیرقانونی اعلام کرد، به جز در محوطههای محصور، در انتظار یک استراتژی مدیریت ملی.)
![مارتن کاج تقریباً در انگلستان منقرض شد، اما همه چیز در حال حاضر رو به جلو است. تصویر: ریچارد مک مانوس](http://mosbat.news/wp-content/uploads/2023/11/GettyImages-611962358-min-1500x0-c-default-1024x720.jpg)
همچنین برای گرفتن، در اختیار داشتن یا حمل و نقل فهرستی طولانی از گونه های حفاظت شده، از مارتین کاج و قورباغه های استخر گرفته تا ده ها پروانه، مجوز لازم است. هر کسی که به انتشار تحریمی فکر می کند باید مجموعه ای از قوانین را دنبال کند – با کدهای جداگانه ای که در ولز، اسکاتلند و ایرلند شمالی اعمال می شود – و برای یک فرآیند پرهزینه برای مطابقت با دستورالعمل های گسترده در مورد برنامه ریزی، مشاوره و نظارت آماده شود.
“من فکر می کنم هر کسی که درگیر این چیزها است، بسیار خوشحال تر است که آن را به طور قانونی انجام دهد. اما دولت انجام این کار را تقریباً غیرممکن کرده است.
یک دولت به شدت بی جاه طلب
دولت اکنون هدفی تعیین کرده است که کاهش فراوانی گونه ها را تا سال 2030 متوقف کند و سپس طی 12 سال آینده آن را 10 درصد افزایش دهد. گروههای زیستمحیطی میگویند که این بسیار غیرجاهطلبانه است و رئیس خود شرکت Natural England هشدار داده است که تلاشهای فعلی به این معنی است که حتی این اهداف کوچک نیز احتمالاً از دست خواهند رفت.
ترز کافی، وزیر محیط زیست، معرفی مجدد گونه های بیشتر، کمتر از همه سیاه گوش و گرگ ها را رد کرده است، که جام مقدس برای بسیاری از حیوانات وحشی است. او هفته گذشته در یک کمیته مجلس عوام گفت: «بازگشت گونهها یکی از اولویتهای من نیست و بنابراین از آن عقبنشینی کردهایم».
کافی در میان طرفداران محیط زیست طرفداران کمی دارد، اما درایور، برای نمونه، خوشبین است که روند معرفی مجدد گونه ها می تواند به سرعت با تغییر وزارتخانه بعدی تغییر کند. وی همچنین خاطرنشان می کند که در این مدت تعداد بیشماری معرفی مجوز در حال انجام است.
![کشاورز و دوستدار محیط زیست بن گلداسمیت با خوک هایش تامورث](http://mosbat.news/wp-content/uploads/2023/11/d7e3975f-a7d7-47f2-b30c-01544cc6b0e9-min-1500x0-c-default-1024x768.jpg)
با این حال، دیگران استدلال می کنند که این فقط کسری از کاری است که باید انجام شود، و زمانی برای تلف کردن وجود ندارد. «مردم از این فقدان جاه طلبی بسیار خسته شده اند. به همین دلیل است که [انتشارهای مخفی] در همه جا اتفاق می افتد،” گلداسمیت می گوید.
به سختی می توان تعداد انتشارات بدون مجوز را تعیین کرد. اما در صحبت با چریکبازان، آنها با افتخار اعتبار گراز وحشی را که اکنون در جنگلهای جنوب اسکاتلند و ارتفاعات غربی پرسه میزند، و همچنین ماتنهای کاج میدانند که پس از دههها در آستانه انقراض، اکنون با موفقیت در جنگلهای جدید تولید مثل میکنند. در حومه لندن ظاهر شده اند. برخی دیگر به رهاسازی مارمولکهای شنی و ماسهای، کرمهای درخشان و پروانهها دست یافتهاند.
این یک چیز کاملاً جدید نیست: گوشاوکها زمانی تا انقراض شکار میشدند، اما اکنون در فهرست سبز قرار گرفتهاند و به دلیل عرضههای سرکش در دهه 1960 در سراسر کشور یافت میشوند.
سگ آبی را برمی گرداند
و سپس سگ های آبی هستند. در حالی که یک محاکمه رسمی آنها را از سال 2009 به غرب اسکاتلند بازگرداند، دیگران به طور مرموزی به سمت شرق در رودخانه تی رفتند – که اکنون به طور گسترده تایید می شود که نتیجه انتشار غیررسمی است. چند سال بعد، سگ های آبی در رودخانه Otter در دوون ظاهر شدند و علیرغم برنامه اولیه دولت برای حذف آنها، در نهایت اجازه ماندند. این گونه در حال حاضر هم در انگلستان و هم در اسکاتلند محافظت می شود، اگرچه اسکاتلند به مالکان اجازه می دهد ده ها نفر را هر سال بکشند. در این میان، انتشار غیرقانونی بیشتر به ایجاد جمعیت بیشتری در سراسر کشور کمک کرده است.
سیمون به من میگوید وقتی یک جفت سگ آبی را وارد سیستم رودخانهای جدید میکنید، تنها چند سال طول میکشد تا راهاندازی شود، و فهرستی از آبراهها را در سراسر جنوب انگلستان که او ادعا میکند توسط چریکبازان «بهطور استراتژیک» روی آنها کار میکنند، به صدا در میآورد. این بدون خطر نیست: در انگلستان، رهاسازی بیش از حد در طبیعت بدون مجوز تا شش ماه زندان و جریمه نامحدود مجازات می شود.
![بازگشت بیور تا حدی به لطف سرگردانان چریکی است. تصویر: آرترا](http://mosbat.news/wp-content/uploads/2023/11/GettyImages-539276838-min-1500x0-c-default-1024x672.jpg)
در حالی که بیسها بهعنوان مهندسان اکوسیستم شناخته میشوند، زیستگاههای جدیدی را برای گونههای حیات وحش ایجاد میکنند، سیلابها را کاهش میدهند و کربن را جدا میکنند، بازگشت آنها نیز مخالفت قابل توجهی را بهویژه از سوی کشاورزان برانگیخته است.
رابرت گودویل، کشاورز و رئیس محافظهکار کمیته پارلمانی فراحزبی در مورد معرفی مجدد گونهها، تابستان امسال گزارشی منتشر کرد و از دولت خواست که سیستم «بیش از حد بوروکراتیک» فعلی را اصلاح کند. او می گوید که مخالف معرفی مجدد نیست – و حتی می تواند موردی را برای سیاه گوش ببیند که می تواند به کنترل گورکن و روباه ها کمک کند. اما او میخواهد قبل از بازگشت حیوانات دیگر برنامههای مدیریتی اجرا شود و به مالکان زمینها در صورت لزوم حقوق بیشتری برای کنترل آنها بدهد. همچنین خواستار بازنگری در وضعیت حفاظت شده بیورها و طرحی برای جبران خسارت برای مالکان شد.
“ما به یک برنامه نیاز داریم. در حال حاضر، مردم بدون فکر کردن به عواقب آن، آنها را آزاد می کنند. “من فکر می کنم این بسیار غیر مسئولانه است.”
ما هرگز حق نداشتیم اطمینان حاصل کنیم که گربههای وحشی اینجا نباشند. این فرآیند بازیابی اشتباه گذشته است
برای بسیاری از اکولوژیست ها، انتشارات بدون مجوز تعداد زیادی پرچم قرمز را برافراشته می کنند. کیتی بکمن، مدرس بهداشت حیات وحش در دانشگاه ادینبورگ، میگوید بزرگترین آنها معرفی بیماریها است. او میگوید که در حالی که بیشتر در جابهجاییهای مرزی نگرانکننده است، اما میتواند زمانی رخ دهد که حیوانات اسیر پس از تماس با گونههای عجیب و غریب در طبیعت رها شوند.
بکمن میگوید: «شما فقط حیوان را حرکت نمیدهید، بلکه تمام انگلها، ویروسها و باکتریها را با آن جابهجا میکنید.
سارا دالریپل، یکی از خوانندگان اکولوژی حفاظت از دانشگاه جان مورز لیورپول، می گوید: رهاسازی غیرقانونی گونه ها آب را برای دانشمندانی که فراوانی گونه ها را دنبال می کنند گل آلود می کند. دالریمپل یکی از اعضای گروه تخصصی جابجایی های حفاظتی در اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت است و همچنین در یک کارگروه جدید به دولت بریتانیا در مورد این موضوع مشاوره می دهد. او دوست دارد محافظان قدیمی گارد را گرد هم آورد که هنوز با معرفی مجدد گونه ها به عنوان آخرین راه چاره رادیکال برخورد می کنند و چریک های چریکی که خارج از قانون عمل می کنند.
![یکی از سه سیاهگوش که در محوطه بزرگی در مزرعه Gow زندگی می کنند. تصویر: الکس ترنر](http://mosbat.news/wp-content/uploads/2023/11/3O0A7752photoshop-reedit-min-1500x0-c-default-1024x683.jpg)
دالریمپل میگوید: «اگر آن را زیرزمینی برانید، کمتر مورد توجه قرار میگیرد، منابع آن کمتر مورد توجه قرار میگیرد، و نظارت کمتری دارد.
او امیدوار است که گروه کاری بتواند برخی از ناامیدی های سیستم فعلی را برطرف کند، به عنوان مثال با ایجاد یک مرکز مرکزی اطلاعات در مورد معرفی مجدد. این نشان می دهد که کدام گونه ها را می توان رها کرد و چگونه در مورد آن اقدام کرد. کمیته عوام همچنین از دولت خواست تا مشخص کند که دولت از کدام گونهها برای معرفی مجدد تا ژانویه 2024 حمایت میکند و تاریخهای هدف مشخصی برای دستاوردهای تنوع زیستی تعیین کند که میتواند انتشار رسمی را افزایش دهد.
Dalrymple با توجه به واکنش ضعیفش، نمی تواند با شورشیان چریک – حداقل تا حدی – همدردی کند. او میگوید: «وضعیت موجود این است که ما چیزها را در حال انقراض زیر نظر داریم. بیعملی خطری نیز دارد و این برای بسیاری از مردم واضحتر میشود.»
مردم از نبود جاه طلبی دولت بسیار خسته شده اند. به همین دلیل است که انتشارات مخفیانه اتفاق می افتد
گوو در مزرعه سابق خود تاکید میکند که مایل است به روش مناسب به معرفی مجدد گربه وحشی بپردازد، مطالعات امکانسنجی را به پایان برساند و با جوامع محلی مشورت کند تا درگیری را به حداقل برساند. اما او همچنین در مورد این واقعیت که 13 بچه گربه او باید در نهایت به جایی بروند، آگاه است. از آنجایی که آنها در اسارت پرورش می یابند و بر خلاف گرگ یا سیاه گوش، جزو حیوانات وحشی خطرناک طبقه بندی نمی شوند، او اشاره می کند که برای رهاسازی آنها نیازی به مجوز ندارد.
“ما دوست داریم این کار را انجام دهیم. اما واقعاً تأخیر زیادی در این مورد وجود نخواهد داشت.” “این فقط یک حیوان کوچک است و فقط کاری است که ما باید انجام دهیم.”
بعد از صحبت کردن، به گوشهای آرام از مزرعه میروم که گربههای وحشی در محوطههای بیرونی نگهداری میشوند. در میان انبوه علفهای مرتفع و تنههای درختان کنده شده، یکی از گربهها را دیدم که روی کندهای دراز کشیده و با تنبلی پنجههایش را میلیسد. بعد از چند ثانیه بلند می شود و راه راه های سیاه و دم پرپشتی را نشان می دهد. سپس به سرعت می چرخد و از دید خارج می شود.
🛈 گردآوری و تحقیق: تحریریه اخبار مثبت
⌨️ ترجمه و ویراستاری: تحریریه اخبار مثبت