مقاله علمیتندرستیجامعهفرهنگمقالات

تمرین شفقت باعث افزایش شادی و عزت نفس می شود

لینک منبع در انتهای مطلب ذکر شده است

jsj

خلاصه مقاله

مطالعه حاضر تأثیر تمرین شفقت نسبت به دیگران را در یک دوره 1 هفته ای بررسی کرد. شرکت کنندگان (N = 719) به صورت آنلاین استخدام شدند، و به یک شرایط اقدام دلسوزانه یا یک شرایط کنترلی که شامل نوشتن در مورد یک خاطره اولیه بود اختصاص داده شدند. مدل‌سازی چندسطحی نشان داد که افرادی که در شرایط کنش دلسوزانه بودند، دستاوردهای پایداری در شادی (SHI؛ سلیگمن و همکاران در Am Psychol 60:410-421، 2005) و عزت‌نفس (RSES؛ روزنبرگ در جامعه و تصویر خود نوجوان) نشان دادند. انتشارات دانشگاه پرینستون، پرینستون، 1965) بیش از 6 ماه، نسبت به کسانی که در شرایط کنترل هستند. علاوه بر این، یک رگرسیون چندگانه نشان داد که افراد دلبسته مضطرب (ECR؛ برنان و همکاران 1998) در شرایط کنش دلسوزانه، کاهش بیشتری را در علائم افسردگی پس از دوره تمرین گزارش کردند. این نتایج نشان می دهد که تمرین شفقت می تواند باعث بهبود پایدار در شادی و عزت نفس شود و ممکن است در کوتاه مدت برای افراد مضطرب مفید باشد.

یادداشت

  1. افراد زیر 18 سال برای شرکت در مطالعه دعوت نشدند. با این حال دو شرکت کننده که 17 سال سن داشتند در نمونه قرار گرفتند.
  2. ما این احتمال را بررسی کردیم که خلق و خوی شرکت‌کنندگان در پایه (یعنی شادی، عزت نفس و افسردگی) ممکن است بر اساس تمرین تعیین‌شده، تکمیل یا عدم تکمیل را پیش‌بینی کند. چندین مدل رگرسیون برای پیش‌بینی تکمیل در 1 هفته، 1، 3 و 6 ماه با خلق (SHI، RSES، CESD) و وضعیت ورزش به عنوان پیش‌بینی‌کننده اجرا شد. هیچ یک از تعامل بین خلق و خوی شرکت کنندگان و شرایط تعیین شده، تکمیل پروژه را پیش بینی نمی کرد.
  3. رابطه بین عاطفه پایه و درجات آزادی در آزمون های t کمی متفاوت بود زیرا برخی از شرکت کنندگان در ارائه برخی اطلاعات جمعیت شناختی ناکام بودند.
  4. مدل چندسطحی در پیش‌بینی عزت‌نفس یک اثر اصلی را برای درآمد (تخمین = 0.07، SE = 0.02، t = 4.43، p <.001)، و برای وضعیت پرداخت (تخمین = 0.23، SE = ) ایجاد کرد. 08، t = 2.94، p = 0.003). کسانی که درآمد بالاتری داشتند و کسانی که حقوق دریافت می کردند سطوح بالاتری از عزت نفس را در ابتدا گزارش کردند.
  5. مدل چند سطحی در پیش‌بینی شادی یک اثر اصلی را برای درآمد ایجاد کرد (تخمین = 0.09، SE = 0.02، t = 4.79، p <.001)، و برای وضعیت پرداخت (تخمین = 0.26، SE = 0.09، t = 2.74، p = 0.006). آنهایی که درآمد بالاتری داشتند و کسانی که حقوق دریافت می کردند سطوح بالاتری از شادی را در ابتدا گزارش کردند. با این حال، یک اثر وضعیت زمان پرداخت نیز به دست آمد (تخمین = -.03، SE = 0.01، t = -1.97، p =. به عنوان کسانی که بدون پرداخت هزینه به مطالعه پیوستند.
  6. متغیرهای وابسته در این مطالعه (شادی، عزت نفس و افسردگی) همبستگی بالایی داشتند که پرسش استقلال بین سازه ها را مطرح کرد. برای مثال، ممکن است که افزایش در شادی و عزت نفس هر دو نشان دهنده اثرات اضافی باشد. این موضوع در HLM با استفاده از پیش‌بینی‌کننده‌های «متغیر زمانی» مورد بررسی قرار گرفت، که امکان پیش‌بینی تغییر در یک متغیر نتیجه را فراهم می‌کند در حالی که تغییرات همزمان را در پیش‌بینی‌کننده «متغیر زمانی» دیگر کنترل می‌کند. در مدل اول، شادی به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده تغییر در عزت‌نفس در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که نوسانات شادکامی به طور قابل توجهی باعث افزایش عزت نفس می شود (07/0 = SE، 03/0 = SE، 10/2 = t، 04/0 = p). مدل دوم عزت نفس را به عنوان پیش‌بینی‌کننده تغییر در شادی در نظر گرفت. نتایج نشان داد که نوسانات در عزت نفس به طور معنی داری برای افزایش شادکامی به حساب نمی آیند (تخمین = 0.05، E = 0.04، t = 1.55، p = 0.12). این نتایج نشان می دهد که شادی و عزت نفس به یکدیگر مرتبط هستند اما معادل نیستند.
  7. مدل چند سطحی در پیش‌بینی افسردگی یک اثر اصلی را برای درآمد ایجاد کرد (تخمین = 1.42-، SE = 0.29، t = -4.91، p <.001)، و برای وضعیت پرداخت (تخمین = 4.49-، SE = 1.51، t = -2.98، p = 0.003). در ابتدا، افرادی که درآمد بالاتری داشتند و کسانی که برای مشارکت حقوق دریافت می کردند، سطوح پایین تری از افسردگی را گزارش کردند. علاوه بر این، یک اثر اصلی برای شرایط به دست آمد (تخمین = -7.21، SE = 2.29، t = -3.15، p = 0.002)، که نشان می دهد کسانی که در گروه شفقت بودند، مطالعه را با احساس افسردگی کمتر شروع کردند. اثرات تصادفی برای این مدل نشان داد که نمرات افسردگی پایه شرکت کنندگان با مسیر حرکت آنها در طول زمان ارتباطی نداشت. بنابراین، تفاوت‌های گروهی در ابتدا نباید بر نرخ تغییر به‌دست‌آمده برای گروه شفقت و کنترل تعصب داشته باشد.
  8. مدل چندسطحی طولانی‌تر در پیش‌بینی عزت‌نفس نیز تأثیر اصلی را برای درآمد ایجاد کرد (تخمین = 0.06، SE = 0.01، t = 4.38، p <.001) به طوری که شرکت‌کنندگان ثروتمندتر سطوح بالاتری از عزت نفس داشتند. خط پایه
  9. مدل چند سطحی طولانی‌تر در پیش‌بینی شادی، تأثیر اصلی را برای درآمد (تخمین = 0.08، SE = 0.02، t = 4.47، p <.001)، و برای سن (تخمین = -.009، SE = 0.004) ایجاد کرد. ، t = -2.43، p = 0.02). آنهایی که جوانتر بودند و درآمد بالاتری داشتند، سطوح بالاتری از شادی را در ابتدا گزارش کردند. یک اثر وضعیت زمان پرداخت نیز به دست آمد (تخمین = -.03، SE = 0.01، t = -2.09، p =. که بدون هیچ پرداختی به مطالعه پیوستند.
  10. مدل چندسطحی طولانی‌تر در پیش‌بینی افسردگی یک اثر اصلی برای درآمد ایجاد کرد (تخمین = 1.13-، SE = 0.26، t = -4.28، p <0.001)، و اثر متقابل زمان بر سن (تخمین = 0.03، SE = 0.01، t = 2.10، p = 0.04). شرکت‌کنندگان جوان‌تر نسبت به شرکت‌کنندگان مسن‌تر، کاهش بیشتری در علائم افسردگی در طول زمان گزارش کردند.
  11. اثرات اصلی به‌دست‌آمده در تحلیل‌های رگرسیون در اینجا تکرار نمی‌شوند، همانطور که قبلاً در تحلیل‌های مدل‌سازی چند سطحی گزارش شده‌اند.

قدردانی

این پروژه با کمک مالی به اولین نویسنده از شورای تحقیقات علوم اجتماعی و علوم انسانی کانادا تامین شد. مقاله بر اساس بخشهایی از پایان نامه افتخارات نویسنده دوم است که توسط نویسنده اول راهنمایی شده است.


🛈 منبع: سایت Springer Link
⌨️ ترجمه و ویراستاری: تحریریه اخبار مثبت

دکمه بازگشت به بالا